Kategoriler
Hayattan

Su normal koşullarda 100 derecede kaynar!

Arka sıradayım… Dersteyiz ama tek kelime dinlemedim. Az önce -size saçma gelse de- telefonumdaki oyunla dertleşiyordum. Bu oyunu hep, kendimi boşlukta hissettiğim zaman rahatlamak için oynuyorum… Bilgisayarı da yıllarca bu amaçla kullandığım için bağlandım zaten ona… O da aynı bu oyun gibi kaçış yolu oldu benim için.

“O” ise en önde oturuyor. Ne halde olduğumu görmüyor, görmek istemiyor ya da umrunda değil. Ama mutlu olduğunu görmek hoşuma gidiyor. Bu kadar şeyden sonra nasıl bu kadar mutlu olabildiğini merak etsem de…

Normalde karamsar ve mutsuz birisi değilim. Ama son zamanlarda böyle olmayı beceremiyorum. Belki de mutlu olmak öğrenilebilir ve uygulanabilir bir olgudur. Belki biri bana öğretse bu durumda da yapabilirim. Ama ben dışlanmış biriyim; kimse yapmaz bunu bana… Benim normalliklerim yüzünden oldu bunlar. Çünkü bir tek bana ait onlar… Anlayamadılar; umrumda değil… Yıllarca suyun normal koşullarda 100 derecede kaynamasının ilgimi hiç çekmediği gibi!

Su normal koşullarda 100 derecede kaynar

Normal koşullarda mıyım acaba? %64’üm su ise 100 derecede kaynar mıyım? Galiba sadece bana göre normal koşullardayım… Farklı olmak gayet normal bence. Fark da burada zaten… Herkes tek düze, hepsi “normal”. Sabit ve normal koşullar altında sabit hedefler; şaştığında göğüs kabartarak gezememekten korkulan…

Belki, iyi bir okulda olmama rağmen hiç bir etiketim; BAŞARIM olmayacak “normal insanlara” göre. Ama kendime benzediğim için huzurlu olacağım. Bana göre normal ama onlara göre…

Farkındayım yine saçmaladım. Olsun içimden bunlar geliyor. Düşündüklerim bunlar… Saçma düşünüyorum…

Not: Bunları okulda bir derste yazdım.