Kategoriler
Geyik

Ateist bir adam bir gün ormanda

Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. 'Evrim ne güzellikler yaratıyor!' diye düşünüp mest oluyormuş.

Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış. Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış olduğunu fark ediyormuş. Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın ayağı yerdeki dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam TANRIM!!!' diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş. Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine parlamış.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: -Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım? demiş.
Adam utanç içinde: -Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz. demiş.

Ses: -Peki. diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.

Nehir tekrar akmaya başlamış. Her şey eski haline dönmüş.
Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de göğe doğru çevirmiş, ve konuşmaya başlamış: -Tanrım, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun verdiğin nimetlere.

Eski wolkanca.com’da Ateist bir adam bir gün ormanda veya diğer konular hakkında herhangi bir sorunuz varsa, sosyal medya butonları ile yorum ya da mesaj göndermekten çekinmeyin, Ateist bir adam bir gün ormanda için ya da değil DM kapısı her daim açık. Yazıyı beğendiyseniz paylaşın, daha fazla ilgili gönderi için hemen aşağıdaki menülere göz gezdirebilirsiniz, okuduğunuz için teşekkürler, saygılar sevgiler.

WOLKANCA

Konuk Yazar

Wolkanca sitesine Konuk Yazar olan, dışarıdan kendi yazılarını ekleyen bir kişi.

Ateist bir adam bir gün ormandaiçin 11 yanıt

güzel fıkra imiş, ama ne yazık ateist dayıcım yine kurtulamamış. neyse, her şey mutlu son ile bitecek değil ya.

çok güzel bir fıkra ve çok anlamlı biz insanlar hep böyleyiz aslında ihtiyacımız olduğu zaman allaha yalvarıyoruz ama mutlu bir anımızda aklımıza bile getirmeyiz. bu aslında çok kötü bir huy nankörce…