Etiket: şiir

Muhsin Yazıcıoğlu adam gibi bir adamdı. Türk milletinin, ailesinin sevenlerinin başı sağolsun. Ölümüyle yarın seçim olmasına rağmen bunu gündemden düşürüp, tüm kutuplaşmaları bir kenara bıraktırıp bu milleti birbirine bağlamıştır, Allah ona ve aynı kazada yaşamını yitiren diğer insanlara rahmet etsin. Muhsin Yazıcıoğlu’nun kendi sesinden Üşüyorum isimli şiir.

Söylemiştim sana gitme gönlünün sahiline, Seni alırsa fırtına dayanamam vurgununa, Seni alırsa fırtına dayanamam yokluğuna. Kalbim sandal olur uğruna, Rüzgara yelken olur. Gözyaşım benzer yağmura, Savrulurum yoluna. Karşı kıyıdan mektubun, Gelir içinde umudum. Mektupların yetmez oldu, Gözümde yağmur bekliyorum.

şiirim geldi bırakın beni bir kibrit farz edin ve yakın beni bir ceketmiş gibi askıya takın beni bir çiviymiş gibi duvara çakın beni şiirim geldi bırakın beni

O kadar güzeldi ki seni seyretmek çok önceydi biliyorum. Ama bacaklarımın titremesini unutamadım henüz. Gözlerine bakardım ve seyrederken içlerinde seni. Aklıma gelmezdi ne bu duygunun boş olduğu. Ne de bu boşluğu kalan hayatımda kimsenin dolduramayacağı. Şimdi ise nerdesin bilemiyorum.

Koyu bir sabah bulanırken ayaklarına Siyah göz çukurlarına apansız dolar Üstsüz bir çarmıh demini verirken saçlarına Kuşlar üzerinden kan kırmızı uçar Küllenir yılları adının önüne koyuşum Islak bir gece ıslığında Üç yıl köpürür dudaklarının yokvereni Vicdan kaderi yokladığında Bir sevda tıkırtısı aç bırakırken alımlı yılları Ceketimin yan cebinden Bir ayrılığa siyahlanırım Topladığım Üç darağacı sökümü […]

Veysel Şatıroğlu, Aşık Veysel. 25 Ekim 1894’de Sivas Şarkışla’nın Sivrialan köyünde doğdu(Şarkışla’da her yıl adına şenlikler yapılır), çiçek hastalığı nedeni ile gözlerini kaybettiğinde yaşı 7 idi. Babası ona bir bağlama aldı, ve başladı Aşık Veysel uzun ince bir aşk yoluna. O bir Türk halk ozanı, o Âşık geleneğinin son büyük temsilcisi Aşık Veysel.

Bahçeler Gece yanımın Gündüzünde yeşerdi hep Kör çiçekler kandıralı Toprağına hasret durduğum Bir çift göz Ardıma yasladığım ay Üstümde bir nur Eskitme dualardan kalma Göğü bekleyen o mahmur Karanlık artık Ve şimdi yağmur Kalabalık ve ay O ışığı üstüme vur

Kendini bulmak istiyordu, Kaybetmişti biryerlerde, Bulamazsa gidecekti, Aşkı, sevgisi herşeyi kendiyle.

Arkadaşlar uzun zaman sonra yine aranızdayım. Geçenlerde “Yüreğim seni çok sevdi” diye bir kitap okudum ve çok beğendim. Bu kitapta çok beğendiğim bir şiiri sizlerle paylaşmak istedim. Bir adın kalmalı geriye, Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde, Aynaların ardında sır, Yalnızlığın peşinde kuvvet, Evet nihayet, Bir adın kalmalı geriye, Birde o kahreden gurbet…

Kollarım siyaha vursun Sokağım bir masal beyazına düşsün Ve yığınlar kaplasın dünyanın bucağını Ellerimde kaynasın o bilindik dua Sonra Kırık bir türkü insin başucuma Yani Geceye düşen bir kaç kırmızı yanıma