Büyümek ne kadar sancılı bir süreçmiş meğer… Zorluklara karşı koyamıyoruz, engel olamıyoruz acılara. Bazı zaman bazı şeylerin farkındayız elbette ancak silkinipte dur diyemiyoruz. Yani zaman hem lehimize işliyor hem aleyhimize.. Yitiriyoruz.. Yitirmeyi hayatın cilvesi, gerekliliği sayarak, kaybediyoruz elimizde avucumuzda ne varsa. En çok da sevgiyi bitiriyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi yok ediyoruz hesapsızca.. Gün geliyor ki […]
En güzel zamanları senin için sakladım sevgilim. Birlikte yaşayalım diye. Her anına imzamızı aşkla atalım diye. Aşkımızı yaşarken soluksuz kalalım, birbirimizi bulduğumuz için her saniye yeniden şükredelim Allah’a diye… Görüyor musun, nasıl da hoyratça harcıyor insanlar zamanlarını. Geçen hiçbir anın bir daha tekrarının olmayacağını bilmiyorlar mı bebeğim? Her anı aşkla doldurabilmek varken başka başka hesapların […]
Ağladığın zaman yanaklarından süzülüyor ya gözyaşı, ben o zaman ölüyorum işte. Seni üzen ne varsa hepsiyle savaşmak, bir bir yok etmek istiyorum. En derğer verdiğim şey sensin. Hep gül istiyorum, çünkü mutluluğu hak ediyorsun. Sevilmeyi hak ediyorsun.
Çoğalarak seviyorum seni, giderek daha çok… Her şeyi yeniden öğrenir gibi, öğrendiklerimi biriktirir gibi, çoğala çoğala. Uzaklığında da, yakınlığında da, her zamanda ve her mekânda…
ANLATAMIYORUM (moro romantico) Aglasam sesimi duyar misiniz, Misralarimda; Dokunabilir misiniz, Gozyaslarima, ellerinizle ? Bilmezdim sarkilarin bu kadar guzel, Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu Bu derde dusmeden once. Bir yer var, biliyorum; Her seyi soylemek mumkun; Epiyce yaklasmisim, duyuyorum; Anlatamiyorum. Orhan Veli KANIK
Hiç bir yerinde yok asaletin ibresi… Sessinde kamaşmasında tensel bir büyünün atlasan libas ve kuytu bakışlı mavi gözleri… Sanki hepimize bütün şiirleri hâlâ fısıldayan bir eski büyük şairmiş gibi… aşk bir erken didişme bir sorgu sualmiş de mezbele ve yaralıymış eski yaraların yeniden kanamasından… Hiç bir yerde yok asaletin ibresi… Bir adamın yüzünde ya da […]
Bir şiir bu denli mi güzel olur diye başlamak istiyorum yazıma. 98 senesinde ilk duyduğumda durdum ve düşündüm hayatı o kadar iyi anlatmıştı ki Ataol BEHRAMOGLU dedim ki kendi kendime; kaybettiğin şeylerin arkasından oturup ağlıyacağına, ileride kazanacakların için şimdiden oturup mutlu olmaya bak.
bunlar son satirlar!!! farzet ki bir rüzgardim… esip geçtim hayatindan… ya da bir yağmur… sel oldum sokağinda, sonra toprak çekti suyu… kaybolup gittim… beni güzel hatirla!!! çünkü sevdim seni ben herşeyini sonra sirdaş oldum… dost oldum… beni güzel hatirla!! söylenmemiş merhabalar sakladim her köşeye vedalar biraktim duraklara ne ararsan bir sevdanin içinde fazlasiyla biraktim ardindan […]
Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan Özlenen sen, özleyen sen, özleten sen Varken doyulmayansın, yokken dayanılmayan Her şey sağır içimde ne şiir ne musiki Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski Öylesine çözülmüş, öyle dağılmışım ki Bu ne bitmez ayrılık bu ne özlem diyorum Beni çağırdığını bir defa duyabilsem