9 Haziran günü Yüksel’de toplanıp “Sınavsız Üniversite” için Meclise yürüyeceklermiş. Demokratik toplumlardaki eylem hakkı; yürüsünler.
Düşünmeden eyleme geçmişler. Hem şimdiki sistem beğenilmiyor, hem yeni bir proje hazırlanmıyor, yürüye yürüye hallolunacak(!) Ama iş yürümeyle olsaydı Cumhuriyet mitingleri sonrası CHP başa gelirdi. İş yürümeyle olsaydı Gezmiş; komünizmi getirirdi bu ülkeye. İş yürümeyle olsaydı.
Yüksek öğretime kadar çoğu şey insanlara hayatta gerekli olacak diye değil; insanların bilgiyi öğrenebilme ve sorularda kullanabilmesine bakarak, kaliteli, bilgi alabilecek potansiyeldeki insanları, ileride mesleğinde kullansın diye bir eğitim verilerek, ülkenin önemli kademelerine getirmek için öğretiliyor.
Yani öğrenilen türev formülleri, integral formülleri, ilgi alanınız içinde değilse, ortaöğretim sonrası bitecek. Şu iki paragrafı hâlâ daha anlamayan, anlayamayan öğrenciler var. “Abi, nerede lazım olacak bize bu matris – determinant?” Senin iyi veya kötü olduğunu neyle ölçecekler başka? Dört işlemle mi?
Türkiye’de üniversite sınavına 2 milyona yakın kişi giriyor. Öğrenci nüfusu az olsa; böyle bir uygulama gözden geçirilebilir; ancak bu uygulama şimdi için de, gelecek 50 yıl için de ütopya olarak görünüyor.
Boşuna ayaklarınızı yorup, meclise kadar yürümeyin.