Bakmayın sorgulayan gözlerle bana, ne olur. Sorgulamayın sevdamı, sormayın. Yıllardır neyi beklediğimi bildiğiniz halde bana yeni yollar önermeyin. Siz farkında değilsiniz belki ama unut diye başlayan her cümleniz beni nefessiz bırakıyor. Gözlerimde ’onun’ gözlerini görmek istemiyorsanız bakmayın gözlerime. Sormayın bana sevdamın gücünü, anlatsam dayanamazsınız. Hangi yangınlardan bedenim kor olarak çıktığımı nerden bileceksiniz siz?
Geçen gece yine uyuyamadım. Hatıralarım canlandı gözlerimde. İlham perisi yine beni buldu kör gecede. Dedim içimden bu fırsat kaçmaz Eyüp diye. Böyle bir şey çıktı ortaya, bakalım beğenecek misiniz? Kanlı mısralarımda sakladım seni
Yalnızca otlar değil sararan Bütün yüküyle şu hayatımız Kaybolmaya hazırız gıcırdayan kapıların Çalıp çalıp duran telefonların arasında Yatışmıyor belli Bizi avutup duran zaman Her neşe kedere tahvil Arzular borsa
Doğduğum günü sorma bana sevgilim Ben varlığınla hayata açtım gözlerimi… Bugün, Özgürlüğe koşan küçük bir kız çocuğu, Kayalıklarda arsızca güneşlenen Şımarık bir yengecim ben… Bugün, Mutluluğun evrende ki eşsiz yansıması Keskin bakışlarının ise tek müptelasıyım…
Eski dostum denize gittim bu gün. Ey deniz dedim, korkuyorum aşkımdan ayrı kalmaktan, sen sevdiğine kavuşmayı beklemek nedir nasıldır bilir misin söyle bana. Deniz dalgalarla kıyıya her vurduğunda konuşuyordu aslında, dinledim dakikalarca. Dalgalar dedi ki; bizde kıyılara aşığız kıyılara kavuşmanın özlemini çekeriz hep, çok uzaklarda kaldığımız olur kıyılardan, etrafımızda bizim gibi binlerce ufak dalgayla çöldeymişçesine, […]
Kadersizim. Nasıl yanıyor yüreğin; görüyorum. Günden güne nasıl eridiğini, nasıl tükendiğini gören gözlerim kör olsa keşke, görmese bir sevda uğruna heba oluşunu. Daha çok gençsin, bu kadar acı omuzlarını çok erken çökertti senin. Hayallerinin yerini kara bulutlar aldı. Gözlerin ışıldamıyor artık, aynaya bakınca sen de fark ediyorsundur.
Oyundayken, bir ateşböceğini izler, onu takip ederken sanki aydan bir parça yere düşmüş de o da ay gibi uçuyor sanırdı. Yaşı daha düşünmeye ve öğrendiklerini değerlendirmeye yetmeyeceği halde, daha o yaşta, hayalinde kendine göre bir düşünce dünyası kurmuş ve sanki şöyle diyordu: “Bir fikirle sana bin dünya icat ederim”. Çocuk olmasına rağmen aklı ve fikriyatı […]
BİR BARDAK SU Kınalar yaksın çatal dilli düşmanlarım Dedikodu kazanlarının altını alevlice yakıp, Çekiştirsinler zevkle yalnızlığımı Evlenmiyorum ey hayat! Fısıltılar almış başını gidiyor, Yaşıtlarım, arkadaşlarım çocuklarını okul yaşına getirmiş, Kuzenlerim, yeğenlerim çoktan evlenip dünya evine girmiş… Ben ise hâlâ yüreğimin engin kıyılarında dolaşıp, Anılarımla anlamlı sohbetlere dalmaktayım…
Bırak… Hasretinden yaşlanan gözlerimle dokunayum, Cennetin nadide yansıması olan, O gizemli çehrene… Bırak… Mutluluk sarhoşu olan bedenim kıvrılarak kaybolsun ismimdeki her heceyi yürekten zikreden, O ince kıvrımlı dudaklarında…
Evet şiirler… belki birçok sevmeyenimiz var fakat birçok da sevenimiz. Şiir özentiliği de başladı hadi hayırlısı. Bence şiirlerle insanlar arasındaki bağ kuran önemli etken, şiire nasıl bağlandıklarını bilmemeleri.