Şehirlerin ruhu vardır, ruhsuz şehirler de vardır. Şehre ruhunu veren daha çok yapılardır. İstanbul’un ruhu her zaman ki gibi hep tehlikede gene tehlikede, genellikle modernleşme kisvesi ile hayata geçer bu şeyler ve bireyselleşmeye ve tüketime yönelik oluyorlar bu konuya girmeyelim şimdi çıkamayız. Örnek lazımsa Dubai şu an dünyanın en cafcaflı ruhsuz şehridir.
1924 yılından faliyete başlayan Emek Sineması bu aralar çok gündemde, şahsen bildiğim kadarıyla sahipsiz değil birçok bilgili insan bu işi takip ediyor ve yıkılıp yokolmasına izin vermeyecekler veya yıkılması haberleri biraz çarpıtılıyor gibi geldi bana. Her neyse sonuçta şehrin ruhunu kaybetmemesi için çalışan, takip eden insanların olması güzel yoksa Starbuck ve suşi çocuklarının kalsa, 3 kuruş daha fazla kazanmak için ne ruhlar heba oluyor dünyada.
Bulabildiğim fotoğrfları buraya ekledim daha fazla bulursam yine ekleme yaparım.
