Bu konuyla ilgili tez hazırlıyorum. Ne tezmiş ama başıma dert almışım. Hocalar da diyor kızım nasıl kalkacaksın altından diye. Galiba bir fikir üretip tekstil sektörüne hediye edicem. Düşünüyorum şimdilik bir iki projem var ama geliştirilmesi lazım. Her neyse. İşte ben tez için araştırmalar yaparken ve okulda mecburen yapmamız gereken stajlardan sonra anladım ki bizim bu tekstil fena sallantıda. Yani öyle böyle değil.
Yaptığım araştırmalarda hazır giyim alanında Türkiye’nin en önemli rakipleri arasında Uzak Doğu ve özellikle de Çin gelmekte. Nedenini tahmin edersiniz ki düşük ihracat fiyatları. Stajımı bu sene naylon da olsa Isparta’daki halı fabrikalarında yaptım. 2 adet. Ama tuhaf olan koskoca organize sanayide kala kala 5 adet fabrika kalmış! Çoğu da fabrikanın sadece %20-50 arasında bir kapasiteyle çalışıyor. Çoğu fabrika tek çeşit ve tek tip halı üretiyor. Bu kadarda olmaz dedik. Adamlara sorduk (2 arkadaş beraber yapıyoruz stajımızı) “Biz Isparta’ya gelirken büyük ve sürekli üretim yapan fabrikalarla karşılaşacağımızı umuyorduk” dedik. Adamlarda eskiden evet öyleydik ama artık durumlar farklı dediler. Düşünün kendi ipini kendi üreten halı fabrikası artık iplerini Çin’den alıyor! Birtek onlar değil çoğu işletme bu durumda ayakta kalmak için Çin mallarına yönelmiş. Geçen sene yaptığım staj triko fabrikasıydı. Ordaki iplerde Çin’den geliyordu ama yapılan ürünler hiç de ucuza gitmiyordu. Yani anlicanız Türk malı dense bile malzemesi Çinden geliyor.
Türkiyede gerçekten de tekstil alanında çok sancılı seneler yaşıyoruz ve devletin bir an önce bu duruma el atması ve destek vermesi lazım. Sigorta primlerinde, elektirkte v.s. alanlarda desteksiz kalırsa bu tektil gerçekten daha da kötüye gidecek gibi. Eskiden Osmanlı’da ve sonrasında el yapımı halılar yapar Avrupaya satarmışız. En güzel halılar bizim halılarımızmış. İpek halılar hele. Ama şimdi bu işi yapan çok az şirket var. Türkiye’nin önemli ayaklarından biri tekstil sektörüdür. Umarım bir an önce bu durumlara bir çare bulunur.