Hayattan kategorisi. Hayattan, hayatın içinden konuların bulunduğu kategori.
Sanırım iki gün kadar önceydi. Yakın bir akrabamın doğum günü için bir pasta almak istedim. Bunun içinde en kolay yol olarak şehir merkezindeki Carrefour Expres en yakın ve güvenilir mekan sayılırdı. Gerçekten de tam istediğim gibi bir pasta alıp kasaya yöneldim. Bir de ne göreyim koca Carrefour’da topu topu iki kasiyer vardı. Dolayısıyla da önünde […]
Öyle bir ağlar ki.. İstediği zaman, istediği yerde değil ama.. Yalnız kalınca, herkesten uzak bir yerlerde, kuytu köşelerde… Kimse bilmez, görmez, duymaz. Erkek bunu istemez, kendine yakıştıramaz. Aslında o kadar doğaldır ki ağlamak.. Gülmek gibi, sevinmek gibi, sinirlenmek gibi doğaldır ama yine de erkek için durum farklıdır… Bunca yıldır babamı bir kere bile ağlarken görmedim, […]
Bu yazıyı yazmak için çok düşündüm aslında gelecek tepkinin ve desteğin dozajını kestiremediğimden olsa gerek. Taksime uzun zamandır gitmiyorum ama gitmemek için herhangi bir sebepte bulamıyorum kendimde. Aslında gidince çok eğleniyorum Hayko Cepkin vari insanların garip saçları çok fazla ilgimi çekiyor, çok eğleniyorum.
Dün gece uzun zamandır görmediğim bir abimi gördüm. Misafirliğe bize gelmişti selamlaştık yüzlerde oluşan bir tebessümle uzun zamandır görüşmediğimizi dile getirdik. Konu benden açıldı uzun zamandır görüşmediğimiz için değiştiğimi falan söyledi sonra okul dan falan devam ediyordu ki konu gözlerinin dolduğunu gördüm. Kendisi 40 yaşında olmasına rağmen hiç bir çekincesi olmadan ağlamaya başladı hafifçe, sonra […]
Bugün sizlere her zaman arkadaşlarla beraber gittiğimiz bir cafe olan Park Mahall’i tanıtmak istiyorum. Çok fazla bilinmeyen bu mekan için Anadolu yakasının en iyi nargile yapan mekanı diyebiliriz. Her ne kadar dumansız hava sahası dolayısıyla dışarıda nargile içsek de bugün aldığımız haber biz müdavimlerini sevindirdi. Ruhsat için gerekli çalışmalara başlamışlar.
Ben ekseriyetle Bayrampaşa Carrefour’dan alışveriş yaparım, marketten alınabilecek hemen her şeyi oradan alıyorum her ay sadece ev için aldığım gıda alışveirşi 500TL civarı. Fakat Carrefour beni kaybetmek üzere, bunun nedenlerinden en büyüğü Nutella.
Photo by Günyayla Bizler köylüydük. Şehirde yaşayalım dedik, şehirli olalım dedik galiba başaramadık… Köyde buğday ekerdik, buğdaylar olunca değirmene götürüp un elde ederdik, o unla da tandırda ekmek yapardık. Ekmeği gerçekten alın teri dökerek kazanırdık ve çocuklarımız bizlere yardım ederdi. Şehirde ise çocuklara para veriyoruz, bakkala ekmek almak için gitmeye dahi üşeniyorlar.
Okula ve dershaneye giden bir vatandaş olarak; İETT ve Özel Halk Otobüsleriyle hafta boyunca her gün buluşuyorum ve beraber seyahat ediyoruz. Tabi bunun adı seyahat ise. Ben bunu artık her ortamda haykırmaktan, bas bas bağırmaktan yoruldum gerçekten. Türkiye’deki bu ulaşım rezaletinden bıktım. İnsanlar birbirlerine adeta yapıştırıcı ile yapıştırılmış, ter kokusundan mayışmış, cam ve kapılarla irtibat […]
Çok garip bir başlık oldu öyle değil mi? Bence günahtır. Ne bileyim şahsen ben kendimi kötü hissederim. Biz böyle yetiştik, böyle büyüdük. 24 yaşındayım 16 yaşımdan beri kendi paramı kendim kazanır kendi kendimi geçindiririm aynı zamanda da aileme de destek olmuşumdur.
Okullar da açıldı. Artık yine uzuuun süren yazılı maratonları, yazılı maratonlarının bitmesiyle beraber sözlü trafiği ve daha sözlüler bitmeden 2. yazılı maratonu falan filan. Yine sabah kalkıp gözümüzdeki çapakla okula gideceğiz; yine akşama doğru yüzdeki esnemeyle eve döneceğiz.