Hani bir hikaye vardır. Tembellik deyince genellikle hep o hikaye anlatılır. Yok bilmem Ağustos böceği saz çalar dururmuş yazın, Karınca da durmadan çalışırmış, erzak depolarmış. Yazın saz çalan Ağustos böceğine nasihat verir, böcek takmayınca karıncayı, her kış onu beklermiş. Sana bu hikayenin bize doğuştan beri hep yanlış anlatıldığını söylesem. Düşünsenize basit bir hikayede bile hep […]
Bir köylü kadın, bir danayı doğar doğmaz kucağına alıp sevmiş, sonra da bubu adet edinmiş, her gün danayı kucağına alıp taşırmış; sonunda buna o kadar alışmış ki dana büyüyüp koskakoca öküz olduğu zaman, onu yine kucağında taşıyabilmiş.
Bir aile varmış. Çocuklarından birisi resim hayranıymış. Bu yüzden kendi yaptığı tabloları Picasso’nun tablosu diye milyarlarca paraya satılıyormuş. Aradan zaman geçmiş. Çocuğun dükkanını polis basmış. Hapse girmiş. Bir çocuk ise kendi notalarını Beethoven’in eserleri diye satıyormuş. Yine basılmış hapse girmiş. Aralarında birisi kopya program yapıyormuş arkadaşıyla. Yine basılmış. Yine aynı şey. Bir çocuğu ise sahte […]
Her yıl yapılan “en iyi buğday” yarışmasını yine aynı çiftçi kazanmıştı. Çiftçiye bu işin sırrı soruldu. Çiftçi: -“Benim sırrımın cevabı, kendi buğday tohumlarımı komşularımla paylaşmakta yatıyor” dedi.
Herhangi bir güne kazırken içimdeki bu gizi, bir sandık lekesi beliriyor başucumda, ne yarım kalan bir ölüm yaşadığım, nede gözyaşı biriktiren bir çınar bakakaldığım…
Gerçekten muhteşem yapmışlar, 15 dakikanızı bu kısa animasyon filmi seyretmeye ayırırsanız sizin için kayıp olmayacak. Romantik bir aşk hikayesi, opera, animasyon, aşk ve savaş.
Arabanın lastiği tam tımarhanenin önünde patlar. Adam arabayı kenara zor yanaştırır. Sonraki işlem malum… Kriko, stepne, bijon anahtarı ve tekeri söker. Ama söktüğü 4 adet bijon, yuvarlanıp yağmur mazgalına düşer. Mazgal açılır gibi değil, bijonlar görünmüyor bile. Adam bir sağına bakar, bir soluna bakar, çaresiz kaldırıma çöker.
1950’li yıllarda Amerikalı mühendisler gelmiş Türkiye’ye. Bir kısım imar çalışmalarına rehberlik ediyorlarmış. O zamanlarda yol güzergâhını belirleyecek alet yok, eleman yok. Mühendisler eşeği yokuşa sürüyorlar, arkasından, elemanlar şeritmetre çekiyor ve eşeğin ayak izlerine kazık çakıp istikamet belirliyorlarmış.
İnsanlığın ilk var olduğu dönemde, adamın biri şeytanı yakalamaya karar vermiş. Ancak bunun için 40 yıl Tanrı’ya ibadet etmesi gerekiyormuş. Karısıyla, dostlarıyla ve bütün dünyayla ilişkisini kesmiş, kendisini ibadete adamış. 40 yıl sora Tanrı, ibadetinin karşılığı olarak ona ağzı kapalı bir şişenin içinde şeytanı sunmuş.
“Nerden geldim, nereye gidiyorum, büyüyünce ben ne olacağım falan?” diye… Bir gün öyle bir his doldu içime ve “Yahu, dur ben bir falcıya gideyim!” dedim. İnanmayacaksınız ama hemen bir falcı buldum! Çıktım yola. Falcı teyzenin evindeyim! Sen aklındaki soruları soruyorsun o da, pişti oynadığımız kağıtlar var ya, onların üstüne tükenmez kalemle bir şeyler yazmış. Onları […]