bana bakarken beni mi görüyor gözlerin? eskiyor ve eskitiliyoruz eski düzende yeniyi özledikçe gözlerin seni özledikçe hasretin geçiyor yüzüme teğet.. adı konulmamış bir hastalığın omuzlarımdaki ağır yüküyle bir başka güne gebe kalan geceyi soluyorum.. yağmur yağsa gözlerim ıslamayacakmış gibi.. aralık’04 nur.
Duymak istediğim kelimeler olduğu için ben çok beğendim.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet. Yüreğini elime koyduğunda anladım… “Sana ihtiyacım var, gel!” diyebilmekmiş güçlü olmak. Sana “git” dediğimde anladım… Biri sana “git” dediğinde, “kalmak istiyorum” diyebilmekmiş sevmek. “Git” dediklerinde, gittiğimde anladım…
Çok olmuştu uğramayalı gözlerime, hadi ak git biliyorsun yolu zaten… süzül yanaklarımda… Islak cizgiler bırak, dudaklarıma kadar yürü ve dur…Orada dur düşme yere… Bilme bir katre olduğunu, ben O diye öpeceğim seni.
gitme demiştim ya, bırakma beni burda.. gittin, bak göçebeler de çadırlarını alıp gitti ve ışıklarını şehrin bir bir.. sen görmedin. görmedin, ben anlattım söyledim, gitme.. gittin. gittin, bin yıl geçti aradan gözlerim takılı kaldı hayallerimi fırlatıp attığım yollara bir de avuttum çocuk yanımı oyunla, dertlerimle bir başıma kalınca ve bir bir gidince ışıkları şehrin söyledim […]
Ben, bir kez gördüm yıldırımın düşüşünü.. Gökyüzünün ateşten kızarışını, ateşin acısını ve bir çocuğun korkudan ağlayışını bir kez gördüm! Bir kez de kendimi gördüm, bir ateşin ortasında korkudan ağlarken. “Şubat 2005” nur.
Büyümek ne kadar sancılı bir süreçmiş meğer… Zorluklara karşı koyamıyoruz, engel olamıyoruz acılara. Bazı zaman bazı şeylerin farkındayız elbette ancak silkinipte dur diyemiyoruz. Yani zaman hem lehimize işliyor hem aleyhimize.. Yitiriyoruz.. Yitirmeyi hayatın cilvesi, gerekliliği sayarak, kaybediyoruz elimizde avucumuzda ne varsa. En çok da sevgiyi bitiriyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi yok ediyoruz hesapsızca.. Gün geliyor ki […]
En güzel zamanları senin için sakladım sevgilim. Birlikte yaşayalım diye. Her anına imzamızı aşkla atalım diye. Aşkımızı yaşarken soluksuz kalalım, birbirimizi bulduğumuz için her saniye yeniden şükredelim Allah’a diye… Görüyor musun, nasıl da hoyratça harcıyor insanlar zamanlarını. Geçen hiçbir anın bir daha tekrarının olmayacağını bilmiyorlar mı bebeğim? Her anı aşkla doldurabilmek varken başka başka hesapların […]
Ağladığın zaman yanaklarından süzülüyor ya gözyaşı, ben o zaman ölüyorum işte. Seni üzen ne varsa hepsiyle savaşmak, bir bir yok etmek istiyorum. En derğer verdiğim şey sensin. Hep gül istiyorum, çünkü mutluluğu hak ediyorsun. Sevilmeyi hak ediyorsun.
Çoğalarak seviyorum seni, giderek daha çok… Her şeyi yeniden öğrenir gibi, öğrendiklerimi biriktirir gibi, çoğala çoğala. Uzaklığında da, yakınlığında da, her zamanda ve her mekânda…
ANLATAMIYORUM (moro romantico) Aglasam sesimi duyar misiniz, Misralarimda; Dokunabilir misiniz, Gozyaslarima, ellerinizle ? Bilmezdim sarkilarin bu kadar guzel, Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu Bu derde dusmeden once. Bir yer var, biliyorum; Her seyi soylemek mumkun; Epiyce yaklasmisim, duyuyorum; Anlatamiyorum. Orhan Veli KANIK