31 Ocak 1999 akşamı saat 23:30 civarında telefonda konuşurken kalp krizi geçirdiğinde hemen hastaneye kaldırılsa da saat 01:30 sularında hayata gözlerini yummuştur. 1983’te de daha önce kalp spazmı geçirmişti. 3 Şubat 1999’da Kanlıca’da toprağa verildi. Tabutunun üstüne “Gesi Bağları” yorumundan ötürü Gesi’den gelen toprak kondu.
kaç yıl oldu saymadım köyden göçeli mevsimler geldi geçti görüşmeyeli hiç haber göndermedin o günden beri yoksa bana küstün mü, unuttun mu beni? dün yine seni andım, gözlerim doldu o tatlı günlerimiz bir anı oldu ayrılık geldi başa, katlanmak gerek seni çok çok özledim arkadaşım eşşek arkadaşım eş, arkadaşım şek arkadaşım eşşek
Gavur, müslüman demezdi, “kendisi için bir şey istemezdi” yatak ölümü beklemezdi, gitti vadesiz gencecikken, yiğitken, güzelken, incecikken, ÖLÜM, ADIN KALLEŞ OLSUN, “İnsan yaşadığı yere benzer” derler. Doğrudur karadeniz’in hırçın ve asi çocuğu sanatından, kişiliğinden, duruşundan zerre kadar ödün vermeden, aslan gibi yaşadı, aslan gibi gitti.
Kazım koyuncu – Seni Unutmadık.
“Efendiler! Avrupa’nın bütün ilerlemesine, yükselmesine ve medenileşmesine karşılık, Türkiye tam tersine gerilemiş ve düşüş vadisine yuvarlanmıştır. Artık vaziyeti düzeltmek için mutlaka Avrupa’dan nasihat almak, bütün işleri Avrupa’nın emellerine göre yapmak, Bütün dersleri Avrupa’dan almak gibi birtakım zihniyetler belirdi. Hâlbuki hangi istiklâl vardır ki, ecnebilerin nasihatleri ile Ecnebilerin plânları ile yükselebilsin. Tarih böyle bir hadiseyi kaydetmemiştir.” […]