Ben uzun zamndır bir konu üzerinde düşünüyorum, hayatımla ilgili bir dönüm noktasındaydım, bir karar vermem lazımdı. Kendi hayatımı mı yaşayacağım, yoksa birlikte bizim hayatımımızımı yaşayacağız. Bir seçim yapmam lazım dı ve ben bizi seçtim, bizi senle beni ikimizi. Şimdi diyeceksin başka bir ihtimal var mıydı ki yoktu tabi ama başka bir ihtimalin olma ihtimali bile […]
Bana yaptığın onca şeyden sonra… Neden seni unutamıyorum? Neden nefretim, gururum sana beslediğim sevgiyi öldürmeye yetmiyor? Neden mantığımın kabul etmediğini yüreğim sineye çekmeye çalışıyor? Neden beslediğim nefreti yüzüne haykıramıyorum? Neden konuşucak bir şey olmadığını bildiğim halde yanına geliyorum?
Br köşede hüngür hüngür ağlamak isityorum. Tıpkı eskisi gibi içimde ne varsa dökmek isityorum. Hiç hak etmediğim pişmanlıklarımdan kurtulmak, sadece seni suçlamak istiyorum. Bizimle bütünleşen onlarca mekanı tek başıma gezip seni anılarımdan silmek, artık o mekanlara giderken seni hatırlayıp canım acımasın istiyorum… Yüreğimin derinliklerine hapsettiğim sana tekrar ulaşmak, seni ordan da atmak isityorum. En olmadık […]
Bitmesinden bile mutluyum desem… Yada bitmesi bile sırf içinde sen varsın diye mutluluk veriyor desem, daha doğru olur. Keske bitmeseydi keşke bitirmeye mecbur olmasaydık, Keşke söylenen sözlerin açılan yaraları unutabilseydik.., Keşkeler neyi değiştirir bilmem ama, geriye sadece pişmanlıklar kalıyor insana. Artık çok geç bile olsa… Başkalarının aksine aşk yalanmış falan demicem, aksine aşk gerçekten varmış […]
Bu şiiri ve Ceyhun Yılmaz ın seslendirmesini ilk defa gördüm bayıldım resmen.
Bilmezler yalnız yaşamayanlar nasıl korku verir sessizlik insana; insan nasıl konuşur kendisiyle nasıl koşar aynalara bir cana hasret bilmezler. —Orhan Veli Kanık
Can Yücel’in küfürlü yaptığı konuşmaların hikayeleri, hepsi bir arada okuyun adam olun, dağılın. Ödtü konuşması Üç bin kişilik mimarlık amfisi tıklık tıklım dolu, hatta onu dinlemek için ayakta kalan onlarca kişi var… Can Yücel konuşmaya şöyle başlar: – Biz hiç bir bok olamadık! Salondakiler bir anda neye uğradıklarını şaşırırlar, derin bir sessizlik kaplar ortalığı… Salona […]
Elimi uzattığımda dokunacak kadar yakındım sana herzaman, şimdi ise telefonla konuşacak kadar uzak. Dün telefonla konuştuğumuzda sanki uzun süredir konuşmuyormuş gibi heycanlıydım. Senin sesinden de aynı heycanı taşıdığını anlamıştım. Konuştukça sesini duymanın verdiği sevinç yüzüme yansıyor, bir yandan da derinlere inen bir hüzün ruhuma işliyordu. Konuşmamızın sonunda bana bir paket gönderdiğini fakat alır almaz açmadan […]
Ey düşüne düştüğüm…. Uğruna yaşadığım her an, çektiğim hiçbir acı için pişman değilim. Zorlukların beni yıprattığını, yıldırdığını sanma. Hyat kimi zamn aşkımızı güzel günlerle renlendirdi kimi zamn zor günlerle sınadı. Beraber güzel günleri de gördük, gözyaşlarımızla ıslanan günleride. Ama hiçbir zaman umudumuzu yitirmedik. Hayatın acımasızlığından dolayı ikimizde bazen karamsarlığa düştük, ama kimi zaman sen bana […]
Ruhun, haylaz bir çocuğun yaramaz bakışlarında, Buğulu sesin ise, içimdeki her bir perde de gizli ey yar… Sen, gebe kaldığım rüyaları bana yaşatan, İçimdeki uğultulu lodosları dindiren, eşsiz bir sevgili…