Bahçeler Gece yanımın Gündüzünde yeşerdi hep Kör çiçekler kandıralı Toprağına hasret durduğum Bir çift göz Ardıma yasladığım ay Üstümde bir nur Eskitme dualardan kalma Göğü bekleyen o mahmur Karanlık artık Ve şimdi yağmur Kalabalık ve ay O ışığı üstüme vur
Geceleyin yanmakta olan büyük bir ateş düşün. Ateşten etrafa binlerce kıvılcım dağılmaktadır. Ateşin etrafı aydınlıktır. Kilometreler ötesinden de zayıf bir ışık görmek mümkün olabilir. Dahada uzaklaşırsak ateş karanlık gecede bir fener kadar cılız bir ışık halinde görünür. Ateşten uzaklaşmaya devam edersek ışık bir süre sonra bize ulaşmaz. Işınlar bir noktada geceye karışır. Ve her yer […]